Friday, 7 August 2009


                                                    COMPRESSED EMOTIONS

“This year’s clearest trend in dubstep is “future garage”, a technologically-enhanced re-imagining of the sound’s 2-step origins by Martyn, 2562, Ramadanman & co. On his debut productions, Londoner s p a t i a l could have risked simply reworking this new formula: the microhouse clicks, Basic Channel washes and clean subs are certainly present and correct. However his understanding of original UK garage’s clipped shuffle, snappy woodblock hits and compressed emotion goes way beyond pastiche, and the incorporation of older rave elements like “80723”’s Detroit strings and riffs and “80207”’s contrast between cushioning alto vocal samples and sharp stabs creates a distinctive sound world. Most of all, though, it’s the expert manipulation of space to give a sense of buoyancy, of loosened gravity, that make stepping inside these four tracks so inviting. “  (WIRE)

"Echoes of haunted dancehalls and distant raves in London town... Sound systems rumble, bugs in bassbins rattle with 50 hurts pounding chest. Primal rhythms and heartbeat pulse lock tight, bodies skanking, ghosts in the machine. Shards of sound scatter, echo and reverberate into  s p a t i a l  dimension intrusion."  (INFRA PRESS KIT)

"I'm pretty fascinated with sound at its most fundamental level and the psychological/visceral impact that it can have on us."  (Spatial @SONIC ROUTER)

Η ανωνυμία πίσω από την χορευτική μουσική ανέκαθεν ήταν γοητευτική (UR, Basic Channel, Black Dog) και ακόμη και σήμερα πολλοί παραγωγοί δεν δείχνουν το πρόσωπό τους (Burial, Zomby, SBTRKT), χτίζοντας συνειδητά μια 'μυστική' περσόνα. Ο Spatial δείχνει το πρόσωπό του, όμως αρνείται να δώσει το πραγματικό του όνομα στον τύπο, και κυκλοφορεί τα κομμάτια του άτιτλα στο δικό του label Infrasonics. Η μουσικούλα που παίζει τραβάει στα άκρα το dub-tech-garage fusion του τύπου Hessle Audio. Θυμάστε εκείνο το cult project του Wolfgang Voigt, πίσω στο 1995, με το όνομα Studio1; Ο Spatial παίρνει ακριβώς εκείνο τον τρελό μινιμαλισμό και του κάνει σκοτσέζικο ντους: αρχικά του πατάει μια κρυονική εμβάπτιση στους αντιδραστήρες της Chain Reaction, και αμέσως μετά τον ρίχνει στην καυτή άσφαλτο του urban uk garage, ενώ από πάνω του περναέι ο sub-bass οδοστρωτήρας του Λονδίνου, που ξέρει καλά την δουλειά του. Αυτό που έχουμε εδώ δεν είναι κρυόκωλο minimal fusion. Αντίθετα, εγώ το βλέπω σαν έναν hyperdub-afrosoul βιασμό της γερμανικής μετρονομίας, στην οποία οι αφροαμερικανοί ανέκαθεν έβρισκαν κάτι το εντελώς φρικαρισμένο και  

No comments:

Post a Comment