PERMANENT ERROR

Η νέα σειρά φωτογραφιών των Pieter Hugo και Andrew MacKonnell από έναν τόπο χωρίς όνομα, έξω από την πρωτεύουσα Acra της Ghana. Εκεί καταλήγει ένα μεγάλο μέρος των 50 χιλιάδων τόνων(!) ψηφιακού scrap που παράγει ετησίως το βόρειο ημισφαίριο. Το πλαστικό καίγεται επί τόπου για να μείνει το μέταλλο και να πουληθεί στο τέλος της ημέρας για μερικά cent. Στο μεταξύ η αισθητικοποίηση των πάντων θεωρείται τόσο δεδομένη πια που κανείς δεν θα αμφισβητήσει το βλέμμα των φωτογράφων (που συναγωνίζονται τις NGO's σε κυνισμό)...

Ghana Love by Akwaaba Music

CROSSING THE PARALLEL

This is techno that pines for and evokes the cavernous clubs, warehouses and repurposed industrial spaces that nurtured the sound in the early 90s, a time when the music and surrounding culture had no sense of its own future and the limitations that would come with it.  [FACT]

Ο Adam Mitchell (aka Adam X) κρατιέται από το 1990. Περνώντας όλα τα στάδια που οδήγησαν το techno στο αδιέξοδο που όλοι γνωρίζουμε, από το hardcore του '91 στο ατελείωτο ταξίδι του προς την αφαίρεση που κρατάει μέχρι σήμερα. Από το 2000 και μετά πολύς κόσμος, ανάμεσά τους και ο Adam, αποφάσισε πως η στενή φορμαλιστική κατεύθυνση που είχε πάρει το minimal δεν τους αφορούσε πια. Τι μένει; Οι industrial ρίζες. Τραβώντας μια παράλληλη γραμμή ανάμεσα στο σκληροπυρηνικό techno και την industrial κουλτούρα, σε μια σειρά από βραδιές με το όνομα Crossing The Parallel, ο Adam βρήκε την χαμένη (σκοτεινή) ψυχή της χορευτικής μουσικής, κι ένα κοινό που τα έδινε όλα. 

Το όλο εγχείρημα έπιασε τόπο στο Βερολίνο. Ένα από το πιο συναρπαστικά νέα σχήματα της πόλης, οι Ancient Methods σήμερα αναγνωρίζουν ότι αυτά τα πάρτυ στάθηκαν μεγάλη επιρροή για τους ίδιους. Απόδειξη η συντριπτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν ζωντανά, ένα μικρό δείγμα της οποίας ακούγεται στο παρακάτω live set. 

[link1]  [Ancient Methods Live DJ Set, 2010]

[link2]  [Ancient Methods Vs Adam X  12", 2010]

MADDSLINKY

I can’t get any more inspiration out of rare groove and jazz funk, I’m 36, I’ve listened to those records hundreds of times, I’ve been to all the blues parties I’m ever going to go to, all the soul revivals, it’s not going to happen for me in that way anymore. Now my first choice of music since I was really young was proper house music and garage – old garage, four-to-the-floor, vocals… I’ve got tracks from years back that people would say now are funky though-and-through. It’s young kids being exposed to a certain strain of high-quality house music and wanting to make it their own. 

[ZED BIAS @FACT]

Το κίνημα της acid jazz στη Βρετανία ξεκίνησε σαν απάντηση στο acid house: soul jazz που χρησιμοποιεί τη γραμμή house και hiphop μεθόδων στην παραγωγή -τονισμένες χαμηλές και ψηλές συχνότητες, περισσότερος όγκος, περισσότερος χώρος- ώστε να μπορεί να παιχτεί στα club. Από τότε έχει ποτίσει παντού, από το trip hop και το dnb, στο broken beat, τη nu jazz και τελικά το garage. Όσοι ηλεκτρονικοί παραγωγοί θέλουν να κάνουν το 'επόμενο βήμα'  και το 'ποιοτικό άλμα' στρέφονται σε ζωντανές ορχήστρες. Μέχρι που εκτονώθηκε όλο αυτό, και φτάσαμε σε μια εποχή πιο συνειδητής προσέγγισης στο rare groove, που έπαψε να είναι το διακοσμητικό κερασάκι στην club μουσική. Το παράδειγμα της Tru Thoughts είναι ιδανικό από αυτήν την άποψη, κάνοντας μοντέρνα μουσική με συμβατικά όργανα και ιδιοφυή παραγωγή.

Το label της Tru Thoughts διάλεξε ο Zed Bias για την επιστροφή του ως Maddslinky με ένα long play που αναμένεται μεσα στο Φθινόπωρο. Έχοντας ήδη κάνει στροφή στον house ήχο από το 2007 (το προφητικό 'Biasonics' LP), ο Bias βρίσκεται στο στοιχείο του, σε μια εποχή που το garage επανεκτιμάται και η house γίνεται η νέα αποκάλυψη του ghetto για τη γενιά του Playstation. Είδομεν...

[link1]   [Zed Bias Mix @Fact, 2010]

[link2]   [Maddslinky Mix @Fact, 2010]

[link3]   [Maddslinky - Special EP, 2010]

BARBARIE

The main idea was of going deep into the African roots of South American carnaval music. I cut lots of drum breaks from murga, candombe and batucada and mixed them with some old school Colombian cumbia breaks. But the focus was in connecting cumbia and murga. These are two rhythms that have a lot in common, being of African origin, developed in South America and being both regarded as carnaval music. Both cumbia and murga, like all the other cultural expressions of Afro-Latin origin are regarded as low-brow by the average white Argentine. 

[JUAN DATA]

Όποιος ενδιαφέρεται για την vernacular dance σκηνή της κεντρικής και νότιας Αμερικής θα πρέπει να γνωρίζει ήδη τον Juan Data από το Buenos Aires. Η συστηματικότητα με την οποία συλλέγει βινύλιο, σκάβει σε αρχεία, επιλέγει τις πηγές (πάνω από 70 δίσκους ανά mixtape) των αφρο-κολομβιανών ιδιωμάτων θυμίζει τουλάχιστον Madlib. Η πρόσφατη δουλειά του, ένα συγκριτικό πείραμα ανάμεσα στις μουσικές murga και cumbiak 

[link1]  [Juan Data Barbarie Mixtape, 2010]

[link2]  [Juan Data Dissecting Barbarie, 2010]

CARACAS

Οι δυο όψεις του Καράκας, Βενεζουέλα. Ο Mike Davis, στο γνωστό βιβλίο του Planet of Slums, αναφέρει ότι οι κάτοικοί των barrios, των λόφων που περιβάλλουν την μητρική πόλη, είναι αναγκασμένοι να σκαρφαλώνουν (με τα πόδια) το ισοδύναμο έως και 24 ορόφων για να φτάσουν στα σπίτια τους.

CARDOPUSHER

Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που συμπάθησα από το όλο φάσωμα του dubstep με τα ακραία ηλεκτρονικά (breakcore etc.), αυτός είναι ο Luis Garbàn (aka Cardopusher). Το ευγενικό τέρας που γεννήθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας είναι υπεύθυνο για ένα από τα μαγικά δωδεκάρια της Hyperdub (το κλασικό 'Homeless'). 

Το Καράκας πάλι, μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στον κόσμο, είδε τις πρώτες επαναστάσεις του Νότου των παραγκουπόλεων απέναντι στη δράση του IMF. Το 1989 δεκάδες χιλιάδες εξαγριωμένοι άνθρωποι κατέβηκαν από τα φτωχά barrios προς το κέντρο της πόλης, καίγοντας πολυτελή αυτοκίνητα, εμπορικά κέντρα και αστυνομικά τμήματα. Χμ... Ο Cardopusher αποφάσισε πάντως ότι δεν έχει τίποτε άλλο να κάνει σε αυτήν την πόλη, κι έφυγε για την Βαρκελώνη. Η hardcore σκηνή της Βενεζουέλας έβγαλε από τότε πολλά ονόματα, και μια μουσική που βράζει όσο λίγες στις μέρες  μας. Δεν ξέρω αν αυτά τα σπασμωδικά beat οδηγούν πουθενά, πάντως η ενέργεια που βγάζουν πάνω στο dub φυλετικό υπόβαθρο μετράει πολύ.

[link1]   [Pacheko & Cardopusher Tranquera Mix, 2008]

 

DOKKEBI Q

From the futuristic streets of Tokyo to the less glamorous but just as inspiring streets of Dalston, East London, via Korean mythology (they’re named after a mythical Korean beast) Dokkebi Q are a duo whose music embraces their roots, multiculturalism and influences in equal measure. At times the tracks on Hardcore Cherry Bon Bon are typical of this Japanese experimentation, and could easily be from an unknown Japanese outfit somewhere deep in Tokyo’s underground, while at others they are a distorted vision of the sounds that have come out of London in the last five years heard through an unusual cultural lens.  [FACT]

Ο japan noise παραγωγός Gorgonn και η Kiki Hitomi (των King Midas Sound) είναι οι περιβόητοι Dokkebi Q. Τα τραγούδια τους κερδίζουν έδαφος, με τα σχεδόν punk φωνητικά της Hitomi να γράφουν πολύ όμορφα (σε ιαπωνικά και αγγλικά), με μελωδικά hook που δεν συναντάς εύκολα. Τα ηλεκτρονικά είναι επιπέδου Cardopusher, σε πιο dub πλαίσιο, και δίνουν την εντύπωση πως παίζονται ζωντανά, πράγμα επίσης σπάνιο στην overdesigned εποχή μας. Άλλωστε οι δυο Dokkebi απέκτησαν cult status λόγω των ζωντανών τους εμφανίσεων. (Αναμένονται συνεργασίες με τον επίσης ιάπωνα Goth Trad και τον Kevin 'The Bug' Martin). 

[link1]   [Dokkebi Q - Hardcore Cherry Bon Bon LP, 2010]

[link2]   [Dokkebi Q Interview @Fact Magazine, 2010]