Tuesday, 6 October 2009

FINGERS CROSSED





WE INSIST!




Στη Μ.Βρετανία γιορτάζουν φέτος μια πλήρη δεκαετία από την γέννηση του UK Garage. Η πιο γνήσια urban μουσική της Αγγλίας μετά το Jungle, αποτέλεσε το ιδρυτικό γεγονός της σύγχρονης χορευτικής σκηνής στη στροφή των 00's, και παραμένει ακόμα η μήτρα μέσα από την οποία ξεπετάγονται διαδοχικά όλα όσα μας απασχολούν ακόμη και σήμερα: Grime, Dubstep, UK Funky... 
Η βρετανική εκδοχή του Garage House ελάχιστη σχέση είχε με το αμερικάνικο πρωτότυπό της: χαρακτηριστικό της νέας αυτής φάσης στη χορευτική μουσική είναι αφενώς το σαρωτικό, υπερκινητικό μπάσο (κληρονομιά της sub-bass επιστήμης που κατέκτησε το Jungle τη δεκαετία του '90) και αφετέρου ο ακανόνιστος, ελλειπτικός, συγκοπτόμενος ρυθμός, ένα είδος swing που δεν έχει καμμία σχέση με την τετράγωνη μετρονομία του 4-to-the-floor groove που γνωρίζαμε ως τότε... Το UK Garage σηματοδοτεί αλλαγή παραδείγματος στη 'χορευτική' μουσική, ανάλογης, ίσως, σημασίας με την εμφάνιση του Punk για την κιθαριστική μουσική: ήταν το UK Garage που καθιέρωσε οριστικά το ωμό, ακατέργαστο, 'αλήτικο' ήθος στην ηλεκτρονική μουσική, κάνοντάς την πιο 'αγενή' και sexy την ίδια στιγμή. Ο ηλεκτρονικός ήχος περνά στα χέρια μιας γενιάς ανθρώπων μεγαλωμένων με internet, μέσα σε συνθήκες που παράγουν οι δεύτερης και τρίτης γενιάς μετανάστες που συγκεντρώνονται στις βρετανικές πόλεις (με το 50% του πληθυσμού του ευρύτερου Λονδίνου να είναι μη-βρετανικής καταγωγής)... 

Ανακαλύπτω, έστω και αναδρομικά, το φαινόμενο του UK Garage, μέσα από τα πρόσφατα, εορταστικά mixtapes που δίνουν δυο μεγάλες φυσιογνωμίες του είδους για λογαριασμό του περιοδικού FACT: οι EL-B και Noodles, μέλη κάποτε των ιστορικών Groove Chronicles, προσφέρουν αναπάντεχα νέα από τον χώρο του original uk garage, με πυρετικά, αρρωστημένα, ragga και soul φωνητικά και extra tribal vibes. Το παζλ συμπληρώνεται από τρεις ιστορικές μείξεις, από μια τρίτη φιγούρα της σκηνής, τον Grievous Angel, ηχογραφημενες πίσω στο 2000. 


Μια πολύτιμη καταγραφή των καταβολών και της πορείας της UK σκηνής προσφέρουν τα UK Garage Archives, από το αρχείο της Hyperdub και όχι μόνο... Και μην ξεχνάμε πως ο πειρατικός Rinse.FM συνεχίζει να εκπέμπει, ακάθεκτος μέσα στις δεκαετίες, διαδίδοντας τις μεταλλάξεις του λονδρέζικου bass underground σε ολόκληρο τον κόσμο! 

Monday, 5 October 2009

CIRCUIT ELECTRIC!



Architeq's command of beats, space, sonics and timing is masterful. Rarely do you hear tracks that manage to take in the rare, sad, strange sonic magic of buzzing 80s synths, the head-nodding pleasure of the best hip-hop tracks of the past two decades, and the fearless rythmic experimentation that's now possible in 2009 and beyond. [...] Whether his music makes you get down, lounge out sideways, or just sit up and listen, these are Sci Fi journey beats that everyone and their mother would do well to pay attention to. Timeless music. (XLR8R)

Architeq’s cut-up Hip Hop instrumentals crawl with fat, analog bleeps and lashings of syncopated dub-metallic beats, played by a REAL drummer in the flesh. It’s what schwarzie would have listened to at the end of Total Recall. "Birds of Prey" and "Into The cosmos" count among the best pieces of futuristic electronica that i have heard, since the first Warp generation of the early 90’s. (VICE FR)

Ο 23χρονος Sam Annand από την Σκωτία είναι ο περίφημος Architeq. Με εμμονές στη λογοτεχνία της Επιστημονικής Φαντασίας, κι έχοντας κάνει ήδη θόρυβο με το πρώτο του EP (που επανακυκλοφόρησε ρεμιξαρισμένο εκτενώς), τράβηξε την προσοχή της Marry-Anne Hobbs, η οποία τον περιέλαβε στο μαγικό compilation 'Wild Angels'. Δουλεύοντας χρόνια σε ένα studio ηχογραφήσεων ως μηχανικός ήχου, απολαμβάνει τις ατέλειωτες ώρες εργασίας δίπλα σε λογής παράξενους μουσικούς και δεξιοτέχνες που περνούν από τα χέρια του. Κάτι που φαίνεται στην πρώτη ύλη της μουσικής του, η οποία είναι προϊόν τζαμαρίσματος αληθινών session drummer-φίλων του (ο ίδιος παίζει μόνος του όλα τα υπόλοιπα όργανα- κιθάρα, μπάσο και πλήκτρα rhodes), χωρίς ίχνος ξένου sampling... και αυτό είναι μόνον η αρχή. Σε δεύτερο στάδιο το υλικό αυτό περνάει στην κονσόλα, όπου ο Architeq κάνει τα κουμάντα του μέσα από layering και διάφορα εφφέ, μέσα στο πνεύμα του dub, χωρίς καθόλου χρήση του MPC... πράγμα που τον φέρνει πιο κοντά στην αισθητική της On-U-Sound π.χ., παρά στους σύγχρονους beat-makers. Οι ακαταμάχητοι ρυθμοί που προκύπτουν ντύνονται με πλούσιους αναλογικούς ήχους από την μεγάλη συλλογή hardware synthesizer που έχει στην διάθεσή του. Το αποτέλεσμα κρατάει μέσα του την ψυχή του alien-funk, όπως αυτό εκδηλώθηκε μέσα από την οργανική φάση της disco, την ηλεκτρική και την acid φάση της jazz, αλλά και την ψυχεδελική soul, μέσα από την συμμετοχή αληθινών τραγουδιστών... Τόσο πλήρες!


PS: Οι φωτογραφίες, που θυμίζουν Wolfgang Tillmans και Mark Morrisroe, βρέθηκαν απλά στο myspace του >> επίσης highly recommended είναι το link7!

Sunday, 4 October 2009

WOBBLE FATHERFUCKER!




This mix is for everyone who likes pounding their head against the wall every once in a while. Or at least likes listening to tracks brimming with intensity. This is the first comp I am aware of that combines harder UK dubstep with American dubstep and Hip Hop. Mixed by the seasoned Rinse.fm dj Plastician, this comp moves forward heavily and relatively smoothly considering the content. Aside from a couple of tracks, this is a collection of downright bangers and party anthems, perfect for drunk driving or intentionally pissing off your neighbors!  (DRINKMUSIC)

Ο Plastician επιμελείται ένα project όπου mc's από την Δυτική Ακτή ραπάρουν πάνω σε uk dubstep beats (των Joker, Rustie, Silkie, MRK1, Vex'D, Starkey) και όλοι πέσαν να τον φάνε. Οι φοβική στάση ορισμένων βρετανών δεν δικαιολογείται όταν μιλάμε για το πιο μπασταρδεμένο genre-not-genre που βγήκε ποτέ (το dubstep), και μάλιστα από μια σκηνή (την βρετανική ανεξάρτητη) που ωρίμασε δανειζόμενη ασύστολα από τον ήχο της Αμερικής (acid-house και break), και πέρασε μια ολόκληρη δεκαετία πριν διαμορφώσει έναν ολόδικό της dance ήχο με μαζική απήχηση (το uk garage). Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα δεν θυμίζει καθόλου grime, και ακριβώς γι'αυτό έχω σκιστεί να το ακούω. Όπως και να το κάνουμε οι αμερικανοί mc's λένε πιο πολλά από τους βρετανούς, έστω και όταν λένε τα τετριμμένα... 


>>




Νέα σοδειά ελπιδοφόρων πρωτοεμφανιζόμενων ονομάτων από την sub-club σκηνή της Βρετανίας, αλλά και δύο ανούσια νέα κείμενα (σε FACT και XLR8R) καθώς και νέο σύνθημα ('funkstep', αχρείαστα νά' ναι, όσα έρθουν κι όσα πάνε) ξεμύτισαν ήδη μαζί με τη νέα σεζόν! Και η μουσική αναδεικνύεται για άλλη μια φορά δυνατότερη από κάθε άλλο μέσο επικοινωνίας και από οποιονδήποτε κώδικα προσπαθεί να την πατρονάρει... Οι παρα-θεωρητικοί, τύπου Simon Reynolds, που πιστεύουν ότι ερμηνεύουν την μουσική εξαντλητικά μέσω εννοιολογικών σχημάτων, τζάμπα μαζοχίζονται. Αντί να προσθέτουν απλά το κατιτίς τους αφαιρούν, χωρίς να το θέλουν, από το μυστήριο της μουσικής και την αποδυναμώνουν. Αντίθετα, αυτό που κάνουν οι Kode9 και Blackdown θέτει σε προτεραιότητα την ίδια την μουσική, η οποία δίνει τροφή σε ένα παιχνίδι συνειρμών και νύξεων, αλλλά μέχρις εκεί. Τα σημαντικότερα αφήνονται στον ήχο, εκεί όπου τα πράγματα συμβαίνουν αλλά δεν κωδικοποιούνται... 


Ο καλύτερος τρόπος για να ακούσει κανείς χορευτική μουσική είναι μάλλον τα mixtapes. Enjoy!
 

BEAT REIGNS!



Σειρά συλλογών με το πιο ανοιχτόμυαλο, ελεύθερων συνειρμών beat-construction που κυκλοφορεί σε Αμερική (Flying Lotus, Ras-G, Samiyam, Mono/Poly, Exile, Nosaj Thing), και Ευρώπη (Hudson Mohawke, Dorian Concept, Fulgeance, Mike Slott, Dimilite), και μάλιστα σε αποκλειστικές ηχογραφήσεις!  Στο δεύτερο μέρος, που πρόκειται να κυκλοφορήσει επίσημα σε λίγο, η συμμετοχή του Exile δίνει ρέστα 'πειράζοντας' το κλασικό χιτ της Laurie Anderson 'O Superman'...  Η ηλεκτρονική μουσική τρώει τις σάρκες της για άλλη μια φορά, beat reigns!